من باید در لحظه حاضر قادر به کشیدن یک ضربه نباشم. و با این حال من احساس می کنم که هرگز هنرمند بزرگتر از الان نبودم. هنگامی که، در حالی که دره دوست داشتنی پر از بخار در اطراف من است، و خورشید نصف النهار به سطح بالایی شاخ و برگ نفوذ ناپذیر درختان من برخورد می کند، ساقه ها، و رشد خانواده.

خودم را در میان علف های بلند کنار نهر چکان می اندازم. و وقتی نزدیک زمین دراز می کشم، هزار گیاه ناشناخته مورد توجه من قرار می گیرد: وقتی صدای وزوز دنیای کوچک در میان را می شنوم.